'U ragù d' 'a bbonàneme

                                                     (O.Anzivino)

- Migghièra mìje, 'n d' 'a pigghiànn' a mmàle

si diche cocche ccose d' 'a cucìne:

quistu ragù ('n 'u sacce si e' p' 'u sale,

p'i pumadòre o 'a carne vaccìne)

nen ddène mmocche proprie 'a stèss' amòre

de quìlle ca sendève a l'ata càse.

Quìlle, m'he crède, dève cèrt addòre

ca te trasève sùbbete nd'a 'u nàse

pure si stève fòre mmizz' a vìje.

Quanne venève 'a sère, d'a fatiche,

si pure me scurdàve 'a casa mìje,

'u nase me purtàve dritt' a 'u viche.

Sarà pe na recètte d' 'a bbonàneme;

sarà per n'ata cose, 'u fatte è cèrte,

ère cchiù bbùne: rèquie mo a qquèll'àneme! -

Madònna mìje, Frangì, sta vocc' apèrte

achiùdele nu poche pe ppiacère!

Assàpre quiste ch'agghie preparàte.

Cum'èje?... E' bbùne?... - E' bbùne, sì, a dduère!-

Frangì, ma nenn 'u sìnde ch'è bbruciàte? -